Recensie: Hoe de eerste vonken zichtbaar waren

32054220Auteur: Simone Atangana Bekono
Titel: Hoe de eerste vonken zichtbaar waren
Genre: Poëzie
Taal: Nederlands
Jaar: 2016
ISBN: 9789079571543
Aantal pagina’s: 42
Gelezen: december 2018
♥♥♥♥

Omslagtekst:
Simone Atangana Bekono studeerde in 2016 af aan Creative Writing ArtEZ met de bundel hoe de eerste vonken zichtbaar waren. In samenwerking met Lebowksi Publishers geeft Wintertuin Uitgeverij deze bundeling van gedichten en brieven opnieuw uit. De bundel onderzoekt op beschouwende wijze het effect van sociale stempels rondom ras, gender en geslacht op de belevingswereld van individuen. In hoe de eerste vonken zichtbaar waren nodigt Simone de lezer uit te reflecteren op haar inlevingsvermogen, en maakt ze de noodzaak je te verbinden persoonlijker en aanweziger dan ooit.
Lees verder

Recensie: Neem de titel serieus

41761211Auteur: Rodaan al Galidi
Titel: Neem de titel serieus
Genre: Poëzie
Taal: Nederlands
Jaar: 2018
ISBN: 9789491921490
Aantal pagina’s: 76
Gelezen: december 2018
♥♥♥♥

Omslagtekst:
‘Neem de titel serieus’ is een ode aan psychisch zieken en een troost voor losers. In deze dichtbundel laat Rodaan Al Galidi zien dat we allemáál psychisch ziek zijn, in een psychisch zieke wereld – en dat we allemaal doen alsof we het niet zijn. Ook dat ‘doen alsof’ is een psychische ziekte. Rodaan Al Galidi gaat daarmee in ‘Neem de titel serieus’ steeds verder, tot hij zelfs een adelaar als psychisch ziek bestempelt, en laat zien dat onze manier van denken reden genoeg tot een gedwongen opname is geworden.

Naast thema’s als liefde en eenzaamheid, die Rodaan Al Galidi vaak terug laat komen in zijn gedichten, gaat deze bundel vooral over relaties. De relatie van de ene mens tot de andere, van de mens tot zijn ouder, tot zijn familie, tot de maatschappij, tot de wereld. Van de mens tot zichzelf, van het hoofd tot het hart, van de droom tot de nachtmerrie. En dat alles ook vooral andersom.
‘Neem de titel serieus’ geeft een poëtische dimensie aan iets wat helemaal niet poëtisch is: het dagelijks leven.
Lees verder

The Walrus and the Carpenter

 

The sun was shining on the sea,
Shining with all his might:
He did his very best to make
The billows smooth and bright–
And this was odd, because it was
The middle of the night.

The moon was shining sulkily,
Because she thought the sun
Had got no business to be there
After the day was done–
“It’s very rude of him,” she said,
“To come and spoil the fun!”

The sea was wet as wet could be,
The sands were dry as dry.
You could not see a cloud, because
No cloud was in the sky:
No birds were flying overhead–
There were no birds to fly.

The Walrus and the Carpenter
Were walking close at hand;
They wept like anything to see
Such quantities of sand:
“If this were only cleared away,”
They said, “it would be grand!”

“If seven maids with seven mops
Swept it for half a year.
Do you suppose,” the Walrus said,
“That they could get it clear?”
“I doubt it,” said the Carpenter,
And shed a bitter tear.

“O Oysters, come and walk with us!”
The Walrus did beseech.
“A pleasant walk, a pleasant talk,
Along the briny beach:
We cannot do with more than four,
To give a hand to each.”

The eldest Oyster looked at him,
But never a word he said:
The eldest Oyster winked his eye,
And shook his heavy head–
Meaning to say he did not choose
To leave the oyster-bed.

But four young Oysters hurried up,
All eager for the treat:
Their coats were brushed, their faces washed,
Their shoes were clean and neat–
And this was odd, because, you know,
They hadn’t any feet.

Four other Oysters followed them,
And yet another four;
And thick and fast they came at last,
And more, and more, and more–
All hopping through the frothy waves,
And scrambling to the shore.

The Walrus and the Carpenter
Walked on a mile or so,
And then they rested on a rock
Conveniently low:
And all the little Oysters stood
And waited in a row.

“The time has come,” the Walrus said,
“To talk of many things:
Of shoes–and ships–and sealing-wax–
Of cabbages–and kings–
And why the sea is boiling hot–
And whether pigs have wings.”

“But wait a bit,” the Oysters cried,
“Before we have our chat;
For some of us are out of breath,
And all of us are fat!”
“No hurry!” said the Carpenter.
They thanked him much for that.

“A loaf of bread,” the Walrus said,
“Is what we chiefly need:
Pepper and vinegar besides
Are very good indeed–
Now if you’re ready, Oysters dear,
We can begin to feed.”

“But not on us!” the Oysters cried,
Turning a little blue.
“After such kindness, that would be
A dismal thing to do!”
“The night is fine,” the Walrus said.
“Do you admire the view?

“It was so kind of you to come!
And you are very nice!”
The Carpenter said nothing but
“Cut us another slice:
I wish you were not quite so deaf–
I’ve had to ask you twice!”

“It seems a shame,” the Walrus said,
“To play them such a trick,
After we’ve brought them out so far,
And made them trot so quick!”
The Carpenter said nothing but
“The butter’s spread too thick!

“I weep for you,” the Walrus said:
“I deeply sympathize.”
With sobs and tears he sorted out
Those of the largest size,
Holding his pocket-handkerchief
Before his streaming eyes.

“O Oysters,” said the Carpenter,
“You’ve had a pleasant run!
Shall we be trotting home again?’
But answer came there none–
And this was scarcely odd, because
They’d eaten every one…

– Lewis Carroll – Through the looking glass and what Alice found there

Poëzieweek: Favorieten

7451ad4f-de40-41f1-8634-049478014a27Vandaag begint de poëzieweek! Een goede manier om wat toffe dichtbundels eens extra in het zonnetje te zetten. Deze week zullen er wat van mijn favoriete gedichten en recensies van dichtbundels online komen, maar nu is het eerst tijd voor een overzichtje van mijn favoriete dichtbundels!

Lees verder

Poëzieweek TBR

naamloos
Vanaf 31 januari tot en met 6 februari is het poëzieweek. Ik ben zelf best wel fan van poëzie, maar ik moet er wel voor in de stemming zijn. Er zijn wel echt heel veel prachtige bundels te vinden. Hieronder wat bundels die ik graag nog zou willen lezen volgende week!

Lees verder

Showcase Sunday

DSC07017
Pfoe pfoe, dit weekend is voorbij gevlogen. Ik wil nog wel een dagje! Maar alas, het is vandaag zondag en morgen gaan we weer aan het werk. Maar, nu het nog heel even zondag is, typ ik nog snel een showcase voor jullie!
Lees verder

Recensie: Verzamel de liefde

2765151Auteur: Bart Moeyaert
Titel: Verzamel de liefde
Genre: Poëzie
Taal: Nederlands
Jaar: 2006
ISBN: 9789021474946
Aantal pagina’s: 41
Gelezen: December 2017
♥♥♥♥♥

Omslagtekst:
Gedichten over de liefde – maar niet alleen over de liefde. Over het hier en nu, over een kamer, een ochtend, een hand, over woorden en hoe ontoereikend die zijn kunnen wanneer je wil zeggen waar het om gaat.

Ik mag je.
Nee. Ik mag je niet.
Ik moet je.
Dat bedoel ik.
Ik heb je lief.
Nee. Heb ik niet
Ik word je lief.
Dat voel ik.
Lees verder