Home » Reviews: Boeken » Review: The Siren

Review: The Siren

Aut25944385eur: Kiera Cass
Titel: The Siren
Genre: Young adult, sprookjesadaptatie
Taal: Engels
Jaar: 2016
Uitgeverij: Harperteen
ISBN: 9780062449542
Aantal pagina’s: 336
Gelezen: April 2016
♥♥♥♥

Omslagtekst:
From Kiera Cass, #1 New York Times bestselling author of the Selection series, comes a captivating stand-alone fantasy romance.

Kahlen is a Siren, bound to serve the Ocean by luring humans to watery graves with her voice, which is deadly to any human who hears it. Akinli is human—a kind, handsome boy who’s everything Kahlen ever dreamed of. Falling in love puts them both in danger . . . but Kahlen can’t bear to stay away. Will she risk everything to follow her heart?

Review:
Whoop, de eerste recensie die ik typ op mijn nieuwe laptop! Ik was echt op dit boek aan het wachten. Hij kwam januari dit jaar uit en ik zette hem op mijn enorm lange verlanglijstje voor mijn verjaardag, en kreeg hem helaas niet. Dus moest ik hem zelf kopen, maar ik moest van mezelf eerst nog een stapel andere boeken uitlezen. Begin april was het eindelijk zover en kon ik in dit boek beginnen.
Na mijn scriptie over sprookjesadaptaties afgerond te hebben, was ik eigenlijk wel even klaar met YA sprookjes, maar voor dit boek maakte ik een uitzondering. Ik was en ben nog steeds helemaal weg van Kiera Cass’ The selection-serie en toen ik hoorde dat ze een adaptatie van De kleine zeemeermin ging uitbrengen, moest ik die natuurlijk ook lezen.

Anyway, de hoofdpersoon is Kahlen. Het verhaal begint met dat zij en haar familieleden op een boot zitten. De boot wordt opeens aangevallen door Sirenen: iedereen springt in het water en verdrinkt. Kahlen smeekt echter om te blijven leven, en dat kan: ze kan zelf een sirene worden. Ze zal honderd jaar lang ervoor zorgen dat de Zee genoeg te eten krijgt, en daarna zal ze opnieuw leven, zonder zich de afgelopen honderd jaren te herinneren.

Het thema van het verhaal was duisterder dan ik van te voren had verwacht. Uiteraard is het de bedoeling dat Sirenen hun slachtoffers naar hun dood toe lokken, maar dat is een element waar ik niet echt bij stil stond. Het is echter wel heel erg aanwezig in het verhaal: Kahlen heeft het er moeilijk mee, ze heeft medelijden met haar slachtoffers.
Door deze duistere kant is het duidelijk niet meer het sprookje van De Kleine Zeemeermin die we kennen. Ik vond dit in het begin wel jammer, dat hier zo erg de nadruk op lag, maar ik denk nu dat het er wel voor zorgt dat het verhaal een diepere lading krijgt. Zoals ik zei, het is geen sprookje meer. En het past er eigenlijk ook wel goed bij.

Ondanks de duistere kant vond ik het een erg leuk boek. Het is een goed verhaal en het leest erg vlot en makkelijk. De relatie tussen Kahlen en Akinli die langzaam opbloeit is erg fijn om te lezen, je gaat er helemaal in mee.

Wat ik ook erg leuk vond, is dat het boek uitlegde waarom zeemeerminnen/sirenen nooit praten. In de kleine zeemeermin wordt Ariel (sorry, ik ken alleen de Disney versie) verliefd op een prins en dan zorgt de heks ervoor dat ze benen krijgt in plaats van vinnen, maar ze verliest wel haar stem. Sirenen lokken hun slachtoffers naar het water toe met hun stem. Kiera Cass heeft dit goed gecombineerd: de sirenen in dit boek kunnen wel gewoon lopen. Ik geloof zelfs dat er niets gezegd wordt over zeemeerminnenstaarten. In ieder geval zijn het normale meisjes wanneer ze op land zijn, behalve dat ze extreem knap zijn. Ze kunnen alleen niet praten. Waarom niet? Omdat zodra mensen hun stem horen, deze mensen geneigd zijn zichzelf te verdrinken, en dat is niet de bedoeling. Ik vind het erg leuk hoe Kiera Cass deze link legt. Hij is heel erg logisch, maar ik had er eerder nog nooit zo over nagedacht.

Ik denk dat dat wel alles was wat ik wilde zeggen over dit boek. Ik vond The selection serie nog net iets leuker, maar ik heb toch wel van dit boek genoten. Ik wil ook nog even zeggen dat ik erg blij werd van het einde 🙂

Zie ook: The selection

Advertenties

3 thoughts on “Review: The Siren

  1. Dit boek staat ook op mijn verlanglijstje 🙂 Ik vind het ergens best grappig dat de ‘duistere’ retellings van sprookjes nu zo populair zijn. Zeker als je weet dat de sprookjes die we kennen in hun originele versie duistere, gruwelijke verhalen waren om kinderen levenslessen aan te leren. Eigenlijk geen de moderne literatuur van vandaag gewoon terug naar de oorsprong ^^

    • Je moet hem echt lezen, hij is tof!
      Haha dat is nou ook precies waar mijn scriptie over ging 😉 Inderdaad leuk om te zien wat er veranderd is aan de sprookjes om ze geschikt te maken voor kinderen, en dat die elementen juist nu weer terugkomen 🙂

      • Top thema voor je scriptie 🙂 Ik heb ooit in het zesde middelbaar een hele cursus ‘duistere sprookjes’ gehad gevolgd door een herhaling tijdens de lessen literatuur aan de hoge school ^^

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s