Home » Reviews: Boeken » Review: Het verhaal van Aeneas

Review: Het verhaal van Aeneas

IMG_3223

Auteur: Vergilius
Titel: Het verhaal van Aeneas
Genre: Literatuur
Aantal bladzijden: 373
Gelezen: 15 – 22 september
♥♥♥♥

Achterkanttekst:
In Het verhaal van Aeneas doet Vergilius in twaalf hoofdstukken waar Homerus er achtenveertig voor nodig had: zijn held zwerft over zee en voert een oorlog. Tijdens die zwerftocht vertelt Aeneas aan Dido, koningin van Carthago, die dol verliefd op hem is, over de afloop van de strijd om Troje, met het befaamde houten paard. Nadat hij haar heeft verlaten om in Italië te gaan vechten, als voorbereiding op de stichting van Rome, pleegt zij zelfmoord. Al in de oudheid gold het verhaal van Aeneas als hoogste top van de Romeinse literatuur.

Review
Zoals de achterkanttekst al vermeldt, lijkt de Aeneas heel erg op de Ilias, en met name ook op de Odyssee van Homerus. Ik kon ook niet anders dan de hele tijd hier aan denken, en tot de conclusie te komen dat de verhalen inderdaad op elkaar lijken.

Ik ben het overigens niet eens met de rest van de tekst op de achterkant. Het noemt de zelfmoord van de koningin van Carthago, alsof dit een groot deel is van het boek, wat helemaal niet het geval is. Het gebeurt natuurlijk wel, maar het speelt niet zo’n grote rol dat ik het op de achterkant zou vermelden.

Dit boek is geschreven als propaganda middel voor keizer Augustus. Als je het boek leest, en je zou dit niet weten, dan merk je het niet. Het valt niet heel erg op. Maar als je het weet, en je gaat zoeken naar stukken waar dit uit blijkt, dan begint het wel op te vallen.

Ik vond het een goed verhaal, al is het soms wat ingewikkeld met namen die heel erg op elkaar lijken (zoals de vader en de zoon van Aeneas, zij heten Anchises en Ascanius), maar als je daar eenmaal aan gewend bent dan is het niet zo erg. Het verhaal begint met de reis, wanneer Aeneas vlucht na de verloren strijd in Troje. Volgens de voorspelling moet hij ergens in Italië een nieuw Troje stichten, maar eerst moet hij daar zien te komen. Je hebt dus eerst de reis, en vervolgens heb je de oorlog in het land waar Aeneas zich wil vestigen.

Ik probeerde het niet de hele tijd te vergelijken met Homerus, maar dat was echt onmogelijk. De lange, bekende homerische vergelijkingen zitten er in (qua vorm zijn ze hetzelfde, qua inhoud niet altijd), de tekst spreekt tot de verbeelding en natuurlijk zijn de onderwerpen als de reis en de oorlog ook afgeleid van Homerus. Je kunt goed zien dat Vergilius de werken van Homerus bestudeerd heeft, voordat hij dit werk schreef.

Ik vond de Odyssee beter, omdat het duidelijker was. Ook komt daarbij het punt dat dát natuurlijk de originele tekst was, waarvan deze ‘nieuwe’ tekst is afgeleid. Maar het is niet zo dat ik dit een slecht boek vond, integendeel; Het is beeldend geschreven, geeft op sommige punten meer beelden dan de Odyssee (Zoals het stuk in de onderwereld, alle straffen en alles wat er gebeurt wordt uitvoerig beschreven, terwijl Odysseus als het ware op de drempel van de onderwereld bleef staan) en verder is het ook gewoon een goed verhaal. Het loopt in een duidelijke lijn, je weet wat Aeneas te wachten staat en toch blijft het spannend omdat je wel wilt dat hij slaagt.

Er was wel een klein dingetje waar ik me aan begon te storen. Nou, een klein dingetje kun je het niet noemen, want het was namelijk een godin. De godin Juno zet alles in het werk om de reis van Aeneas te laten mislukken. Telkens als er iets de goede kant op ging, kwam zij naar voren om te boel te saboteren. En ze deed het niet eens zelf, maar ze zorgde ervoor dat andere mensen deden wat zij wilde, zoals de vloot in de brand zetten en dat soort dingen. Dat werd op een gegeven moment wel irritant.

Dus, kort samengevat: De Aeneas is een verhaal dat erg veel lijkt op de Odyssee van Homerus (als jullie graag nog een blogje willen zien met de overeenkomsten en verschillen, let me know!), het is even beeldend en fantasierijk. Het is geschreven als een propagandamiddel voor keizer Augustus, al komt dat niet heel erg duidelijk naar voren. De godin Juno werkte me af en toe op mijn zenuwen, maar verder was het een goed verhaal met een duidelijke lijn. Je weet wat er gaat komen, maar toch blijft het spannend.

Advertenties

One thought on “Review: Het verhaal van Aeneas

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s