Home » Reviews: Boeken » Review: Tirza

Review: Tirza

Auteur: Arnon Grunberg 
Titel: 
Tirza
Genre: Literatuur
Taal: Nederl
ands
Aantal bladzijden: 430
Gelezen: 2 – 6 augustus
♥♥♥♥
Achterkanttekst:
Tirza is een roman over het ophouden van de schijn, vaderliefde, onmacht en beschaafde xenofobie

Jörgen Hofmeester is vrijwel kapot. Hij is verlaten door zijn echtgenote, hij is ontslagen en zijn spaargeld is verdwenen in een hedge fund. Het enige wat hij nu nog heeft kunnen behouden zijn een huis in een fatsoenlijke buurt in Amsterdam, een goed salaris en zijn dierbaarste bezit: dochter Tirza.
Maar na haar eindexamenfeest gaat ze met haar nieuwe vriendje naar Namibië. Hofmeester zal zijn dochter moeten loslaten.
Wanneer verwordt bezit tot bezetenheid?

Review
Dit is al de derde keer dat ik dit boek lees, maar het blijft een goed boek. Hofmeester vindt het moeilijk om zijn dochter los te laten. Ze is zijn zonnekoningin, en ze is hoog-hoogbegaafd. Hofmeester heeft haar op een voetstuk geplaatst, wat voor het kind zelf niet altijd even fijn is.
Wanneer Tirza naar Afrika vertrekt met Choukri (haar vriend, die Hofmeester steevast Mohammed Atta blijft noemen), en ze niets van zich laat horen, maken Hofmeester en de echtgenote zich zorgen, wat er uiteindelijk toe leidt dat Hofmeester naar Afrika vertrekt om Tirza te zoeken. Waar is ze toch gebleven?

Hofmeester noemt zichzelf ziek, hij is de ziekte, zegt hij vaak. Hij zegt ook dat hij kapot is. Zijn gedrag is inderdaad wel vreemd. Ik vermoed dat hij (licht) autistisch is. Hij houdt vast aan oude gewoontes en rituelen. Wanneer hij zijn baan verliest, moet hij iets te doen hebben, dus gaat hij iedere dag naar schiphol om onbekenden uit te zwaaien.

Je kruipt in de huid van Hofmeester, en het is interessant om te lezen hoe hij alles ervaart. Hij doet iedere dag zo’n beetje hetzelfde, en hij heeft nergens echt een mening over (behalve over Russische literatuur), en toch vindt hij zijn leven niet saai. Zijn hele leven draait om Tirza.
In het begin lijkt hij redelijk normaal. Hij bakt sardientjes en maakt sushi voor het feest van Tirza. Maar naarmate je verder komt, lijkt Hofmeester steeds vreemder te worden, en begrijp je niet helemaal wat zijn beweegredenen zijn. Vooral op het einde.
Ook worden dingen vaak herhaald. Jörgen zegt heel vaak dezelfde dingen, zoals dat Tirza hoog-hoogbegaafd is, of dat zijn vrouw en hij vroeger ‘spelletjes’ speelden in de woonkamer. Dit is natuurlijk ook weer een voorbeeld van het ‘vreemde’ gedrag van Hofmeester. Je krijgt het idee dat hij een houvast nodig heeft, iets dat hetzelfde blijft. Hij kan niet goed tegen verandering, vandaar ook dat hij telkens naar Schiphol ging.

Wat ik wel vreemd vond, was dat ‘de echtgenote’ nooit bij haar naam genoemd wordt. Dat geeft iets interessants, iets mysterieus.

Sommige stukken waren, hoe zal ik het zeggen.. echt heel vies geschreven. Dat de mensen in het boek seks hebben is oké, maar het hoeft niet zo uitvoerig beschreven te worden. Vooral het stuk in de schuur hoefde ik echt niet te weten.

Het verhaal komt langzaam op gang, maar het stoort niet.  De eerste 200 bladzijden gaan over het feest van Tirza, maar het zit vol met terugblikken waarbij je een goed beeld krijgt van de geschiedenis van het gezin. Soms is een verhaal met veel terugblikken heel erg irritant, maar in dit boek vloeit het heel geleidelijk in elkaar over. Je hebt wel door dat het een terugblik is, maar het stoort niet. Dat was anders in de film. De film bevatte alleen maar terugblikken (flashbacks, eigenlijk), waardoor de hele film onduidelijk werd. Zelfs ik begreep hem niet, terwijl ik het boek al 3 x had gelezen. Dat zegt ook al genoeg.
Wat ik wel jammer vond, was dat een heleboel vragen onbeantwoord blijven op het einde. Het is niet zozeer een open einde, want je kan wel raden wat er gebeurt, maar toch zijn er nog dingen die ik graag nog zou willen weten. Bijvoorbeeld hoe het verder gaat met Kaisa.

Het is een mooi verhaal. Prachtig geschreven en het einde is echt heel erg onverwachts. Het spannende daaraan is, is dat het gewoon zo maar even verteld wordt, en dat er niet naar toe gewerkt wordt, of iets dergelijks. Dat geeft het een hele onverwachte draai, wat ik erg leuk vind.

Grunberg heeft dit boek voortreffelijk geschreven. Heel beeldend, met een verrassend einde. Zoals gezegd, de stukken met seks er in hadden wat minder gemogen, en het is jammer dat sommige vragen onbeantwoord blijven, maar het is verder zo’n goed boek, dat ik me daar niet aan kan storen.

Overigens, als je dit, net als ik, een goed boek vind, kijk dan alsjeblieft de film niet. De film is zo onduidelijk, en vooral Hofmeester vind ik erg slecht gecast. Ik vind Gijs Scholten van Alschat een hele goede acteur, maar hij is niet geschikt voor deze rol. Bij Hofmeester verwacht je iemand die ouder is, en heel erg verward, maar tegelijkertijd heel lief. De echtgenote daarentegen vind ik wel goed gecast.

Advertenties

4 thoughts on “Review: Tirza

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s